W raporcie kampanii widnieje ROAS 300 % i wydaje się, że jest świetnie: na każdą złotówkę reklamy wróciły trzy. Tymczasem na koncie sklepu pieniędzy nie przybywa. Zdarza się to częściej, niż byśmy chcieli, bo ten wskaźnik mówi o przychodzie, a nie o zarobku. Poniżej wyjaśniamy, co dokładnie liczy Google, jak wyznaczyć próg, poniżej którego reklama pracuje na minus, i gdzie w koncie szukać produktów po cichu zjadających budżet.
Strony pomocy Google Ads i Merchant Center, na których się opieramy, otwieraliśmy 15 listopada 2026 roku. Wzoru na próg Google nie publikuje: to prosta arytmetyka i podajemy ją właśnie jako obliczenie.
ROAS to nie zysk
Pomoc Google Ads opisuje ten wskaźnik jako stosunek wartości konwersji do kosztu: wartość zakupów dzieli się przez pieniądze wydane na reklamę. W materiale o docelowym ROAS wartość konwersji wyjaśniono jako przychód, na przykład ze sprzedaży. W większości sklepów jest ona równa kwocie zamówienia.
Dlatego ROAS 300 % czyta się tak: na 1 złotówkę reklamy przypadły 3 złote przychodu. Ile z tych trzech złotych zostało po zakupie towaru, dostawie i pakowaniu, wskaźnik nie wie. Produkt z marżą 60 % i produkt z marżą 10 % wyglądają dla niego tak samo, jeśli cena i wydatki na reklamę są równe.
Kiedy 300 % oznacza minus
Weźmy przykład umowny. To nie case study, liczby wymyślone dla czytelności. Produkt kosztuje 1000 zł. Zakup i dostawa to 750 zł, więc przed reklamą zostaje 250 zł. Reklama działa z ROAS 300 %, a na tę sprzedaż poszło 1000 ÷ 3 ≈ 333 zł. Wynik: 250 − 333 = minus 83 zł z każdego zamówienia. Im więcej takich sprzedaży, tym większa strata, a raport wygląda na udany.
Kłopot w tym, że w ogólnym ROAS kampanii takie produkty chowają się za udanymi. Pozycja o wysokiej marży ciągnie średnią w górę, a słaba niezauważenie zabiera pieniądze.
Jak obliczyć własny minimalny ROAS
Wzór jest prosty: 100 % ÷ marża = ROAS, poniżej którego reklama pracuje na minus. Marżę rozumiemy jako część ceny, która zostaje po zakupie i dostawie, jeszcze przed kosztami reklamy.
- Marża 25 % → 100 ÷ 25 = 4, czyli ROAS nie niższy niż 400 %.
- Marża 50 % → 100 ÷ 50 = 2, czyli nie niższy niż 200 %.
- Marża 10 % → 100 ÷ 10 = 10, czyli nie niższy niż 1000 %.
Dlaczego to działa? Przy marży 25 % z każdej złotówki przychodu zostaje Ci 25 groszy. Wydasz na reklamę dokładnie 25 groszy z każdej złotówki przychodu — wyjdziesz na zero, a to właśnie ROAS 400 %. Wydasz więcej — minus. Żeby zarabiać, a nie tylko nie tracić, potrzebny jest zapas ponad ten próg.
To uproszczony próg. Nie uwzględnia zwrotów, prowizji operatora płatności ani pensji osoby obsługującej zamówienia. To nasza praktyka: jeśli takie koszty są dla Ciebie istotne, odejmij je od marży przed obliczeniem, wtedy próg będzie uczciwszy.
O tym, że pierwszą sprzedaż czasem opłaca się zrobić bez zysku, bo klient wróci, pisaliśmy w artykule „Reklama się nie zwraca”? Policz, ile klient przynosi w rok. Dla sklepu ze stałymi klientami próg można ustawić niżej, ale tylko wtedy, gdy powroty potwierdzają Twoje dane, a nie nadzieja.
Gdzie zajrzeć po każdym produkcie
Dla reklamy produktowej pomoc opisuje podgląd tak: w menu kampanii wybierz sekcję z produktami. Są tam wskaźniki dla każdego produktu z feedu, w tym koszt i konwersje. Z tą tabelą zrób tak:
- Dodaj kolumnę z wartością konwersji. Nazwy tej kolumny w polskiej pomocy nie sprawdziliśmy, dlatego jej nie podajemy: jeśli potrzebnej kolumny nie ma wśród pokazanych, dodaj ją przez wybór kolumn.
- Posortuj produkty po wydatkach od największych. Na górze znajdą się te, które zjadają najwięcej pieniędzy.
- Dla każdego z pierwszej dziesiątki podziel wartość konwersji przez koszt i porównaj z własnym minimalnym ROAS.
- Produkty poniżej progu oznacz osobno: to kandydaci do zmian.
Jest zastrzeżenie, o którym pomoc pisze otwarcie. Koszt i konwersje według produktów odzwierciedlają tylko część ogólnej skuteczności kampanii, więc sumy z tabeli nie zgodzą się z sumami kampanii. Nie dziw się rozbieżności i nie uznawaj jej za błąd. Do decyzji o pojedynczym produkcie te dane zwykle wystarczą.
Co zrobić z produktami poniżej progu
Decyzja zależy od przyczyny. Zwykle działamy w takiej kolejności; to nasze podejście, a nie wymóg Google.
- Sprawdź cenę. Jeśli kupujący widzą w wynikach tańszą ofertę konkurenta, Twój produkt jest klikany, ale kupowany rzadziej. Jak to rozpoznać, opisaliśmy w artykule „Cena w reklamie produktowej: dlaczego klikają w konkurenta”.
- Sprawdź nazwę. Niejasna nazwa zbiera zbędne kliknięcia od osób, które szukały czegoś innego. Zasady dla nazwy znajdziesz w artykule „Nazwa produktu decyduje, czy znajdą go w Google: 5 zasad”.
- Podnieś cenę, jeśli rynek pozwala, albo zdejmij produkt z reklamy. Czasem taniej sprzedawać go bez reklamy, tylko z ruchu organicznego.
- Daj takim produktom osobny, mniejszy budżet. To nie zakaz, tylko sposób, by nie mieszać mocnych pozycji ze słabymi.
Czy dzielić produkty na grupy i według jakiej zasady, spierają się sami praktycy. Jedni dzielą katalog według marży, inni uważają, że kampania lepiej się uczy na całym katalogu, a ciąć go warto tylko w razie potrzeby. Oficjalnej rekomendacji właśnie o podziale według marży w pomocy nie znaleźliśmy, więc sprawdzaj na własnych liczbach i się nie spiesz.
Google może policzyć zysk sam
Jest pewniejsza droga niż liczenie ręczne. Pomoc opisuje raporty zysku: aby je dostać, w feedzie Merchant Center trzeba podać atrybut cost_of_goods_sold, czyli koszt sprzedanych towarów. Google liczy to tak: zysk = przychód − koszt sprzedanych towarów. Wtedy w raportach pojawiają się wartości kosztu i zysku brutto.
Czy potrzebna dokładność co do grosza? Nie. W pomocy Merchant Center napisano, że dane są potrzebne do raportowania i nie muszą być dokładne, a jeśli koszt tego samego produktu bywa różny, podaj wartość średnią. Pomoc Google Ads podaje nawet przykład wartości przybliżonej: 80 % ceny produktu.
Warunek jest jeden i często się o nim zapomina. Dla tego typu raportów zakupy muszą być przekazywane razem z danymi koszyka, czyli z listą produktów w każdym zamówieniu. Bez tego koszt nie ma się do czego przypiąć. Przekazuje się go przez feed, Content API albo dodatkowy feed dla wybranych produktów. Jeśli nie masz pewności, że koszyk jest przekazywany, to pierwsza rzecz do sprawdzenia w ustawieniach śledzenia.
Co zrobić w jeden wieczór
- Policz średnią marżę i minimalny ROAS według wzoru powyżej. Jeśli marża w kategoriach jest różna, licz osobno dla każdej.
- Otwórz w koncie tabelę produktów i posortuj po wydatkach.
- Dla dziesięciu najdroższych produktów porównaj ROAS z progiem.
- Wypisz te poniżej progu i dla każdego zdecyduj: cena, nazwa, budżet albo zdjęcie z reklamy.
- Wpisz koszt do feedu, choćby średni, i sprawdź, czy koszyk jest przekazywany.
Podsumowanie
ROAS pokazuje, ile przychodu przyniosła złotówka reklamy, a zysk zależy od marży. Minimalny ROAS to 100 % ÷ marża: poniżej niego każda sprzedaż zabiera Ci pieniądze, choć w raporcie widać ładne procenty. Słabe produkty pomoże znaleźć tabela produktów, a raporty uczciwymi uczyni koszt w feedzie. Jak prowadzimy kampanie produktowe, opowiadamy na stronach o Google Shopping i Performance Max.
Nie masz pewności, że wszystkie produkty przynoszą zysk? Chcesz bezpłatny audyt swojej reklamy w Google Ads? Zostaw zgłoszenie — obejrzymy Twoje konto i policzymy, które pozycje pracują na minus.